کجا سفر رفتی که بيخبر رفتی اشکم را چرا نديدی

از من دل چرا بريدی پای از من چرا کشيدی

که پيش چشمم ره دگر رفتی ؟

بيا به بالينم که جان مسکينم تاب غم دگر ندارد

جز بر تو نظر ندارد جان بی تو ثمر ندارد

 مگر چه کردم که بيخبر رفتی ؟

چه قصه ها که از وفا گفتی با من  تو بی محبتی کنون جانا يا من

تو چونان شرر به خود آ  خبر ز خدا نداری

رود آتش از سر آن سرا که تو پا گذاری

سوز دلم را تو ندانی آتش جانم ننشانی

با غمت در آميزم از بلا نپرهيزم

پيش از آن برم بنشين کز ميانه برخيزم

رو به تو کردم به خدا خو به تو کردم که هم آواز تو باشم

دل به تو بستم به اميدت بنشستم که غزلساز تو باشم

چه شود اگر نفس سحر خبری ز تو آرد

به کس دگر نکنم نظر که دلم نگذارد

رفتی و صبر و قرار مرا بردی

طاقت اين دل زار مرا بردی